بانوی آنسوی پنجره

ای ساقیا مستانه رو آن یار را آواز ده...... گر او نمی آید .... بگو آن دل که بردی باز ده !!!!...

تو ماهی و من ماهی این برکه ی کاشیاندوه بزرگی ست زمانی که نباشی آه از نفس پاک تو و صبح نشابوراز چشم تو و حجره ی فیروزه تراشی پلکی بزن ای مخزن اسرار که هر بارفیروزه و الماس به آفاق بپاشی ای باد سبک سار مرا بگذر و بگذارهشدار که آرامش ما را نخراشی هرگز به تو دستم نرسد ماه بلندماندوه بزرگی ست چه باشی، چه نباشی ...

ای دلِ باخته! این بار کجا می بری ام؟ راه نشناخته این بار کجا می بری ام؟ منم آن فاخته گم شده کوکو خوان منم آن فاخته...این بار کجا می بری ام؟ هر کجا برده ای ام آب و هوا خوش بوده یا به من ساخته!... این بار کجا می بری ام؟ ای سواری که سپاهش..که نگاهش...ناگاه بر دلم تاخته، این بار کجا می بری ام؟ عقل دیوانه که هر بار سر جنگش بود سپر انداخته این بار، کجا می بری ام؟ بردی آن بار که باری دل و دینم ببری دل و دین باخته این بار کجا می بری ام؟... ...